Kadın

öncelikle aralık annelerine cok teşekkür ederim herzaman yanımda oldunuz bana destek verdiniz tüm sorunlarımı sizlerle paylaşıp cözüm yolları aradık
gelelim benim minik kuzumun hikayesine
malum hepiniz biliyorsunuz ben ilaç sayesinde bebeğimi dogumunu engelliyordum 11.11.2008 salı günü kullandıgım ilaçım bitti ve bende heycan dorukta biliyordum ilacı kesince sancı cekiceğimi ve çarşamba günü hafif hafif sancım başladı gece 3 gibi biraz daha şiddetini arttırdı ben tabi oralı değilim uyumaya çalışıyorum ve sabah hala sancı cekiyorum eşime dedim biraz sancım var akşama gelir kızımız diye ve eşim işe gitmek istemedi zorla işe gönderdim eşimi annemi aradım biraz sancım var gel diye ve akşam üstü 3 gibi sancılarım 10 dakikaya bir gelmeye başladı eşimi aradım cabuk gel diye eşim geldi hazırlıgımızı yaptık ve hastanenin yolunu tuttuk tabi ben salya sümük ağlaya ağlaya hastaneye gittik hemen nst bağlanıdık benim kızın kalp atışları cok yükselmiş ve düzenli bir şekilde sancım gelmekte hemen dr aradılar dr geldi kontrol etti ve acılmama baktılar hiç acılmam yok dr serum verip rahatlamamı istedi süreklide kızımın kalp atışlarını dinlediler dr artık seni almamız lazım dedi ve hazırlıklar başladı lavmam yapıldı sondam takıldı ve sıra geldi vedalaşmalara en kötüsüde bu ya zaten herkez ağlar ben ağlarım eşimden ayrılamadım asansöre kadar ellerimizi ayıramadık ve kapılar kapandı kaldım tek başıma ve başladım dualar etmeye herkeze dualar ettim sedyeye yatırdılar beni başladılar konuşmaya adın ne kızının adı ne falan cünkü benim tansiyon 16-14 cıkmış sonra dr geldi hazırmısın dedi evet dedim görüşürüz dedi ve sonra gözlerimi sedyeden yataga geçirirken açtım canım cok yanıyordu anneme ilk söylediğim şey cok acıyo kızım nasıl oldu 10 dakika sonra kendime geldim kızımı gösterdiler bana inanın arkadaşlar ne acım kaldı ne ağrım cok güzel bir duygu anlatamam yüce mevlam hepimize o anları yaşatsın zorla emzirmeye çalıştırdılar ama sütüm olmadığı için mama verdiler kuzuma
şimdi cok iyiyim arkadaşlar sütüm allaha binlerce kez şükürler olsun geliyo kızımı emziriyorum kendi işimi görebiliyorum
benden bu kadar kızlar başınızı ağrıttım biraz ama herşeyi yazmak istedim
kızım 13.11.2008 ‘de saat 20:20 3860 gr ve 50 cm olarak gözlerini açtı hepinizi öpüyorum en kısa zamanda fotolarınıda koyarım

Tags: anıları, canım, dogum, kızımın

10 Responses to “canım kızımın dogum anıları”

Leave a Reply